
OSMANLI’DAN ARJANTİN’E SEFARAD GÖÇÜ SERGİSİ
Bu sergi, Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye’den Buenos Aires’e göç eden Sefaradların hikâyeleri üzerinden, aile ve hemşehrilik bağlarının göç, yerleşim ve cemaat yaşamını nasıl şekillendirdiğini inceliyor. Fotoğraflar, arşiv belgeleri ve mektuplar aracılığıyla gidenler, onların ardından göç edenler ve geride kalanlar arasındaki ilişkilerin izini sürüyor.
Burada “Sefarad Yahudileri” ifadesi, Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye’den gelen, Yahudi İspanyolcası konuşan Yahudileri tanımlamak için kullanılıyor. Bu topluluğun dili ve gelenekleri, Buenos Aires’te kurdukları toplulukları da şekillendirmiştir.
Yirminci yüzyılın başlarındaki ilk Sefarad göç dalgasında akrabalık ve hemşehrilik ilişkileri, birçok göçmenin Buenos Aires’e yerleşmesini kolaylaştırdı. Daha önce yerleşenlerden gelen haberler, başkalarını da göç etmeye teşvik ederek geride bırakılan yerlerle yeni yerleşim yerleri arasında bağlar kurdu.
Sefarad göçmenler, Buenos Aires’in mahallelerinde sinagoglar, iş yerleri, evler ve dernekler etrafında topluluklar kurdular. Bu mekanlar, mevcut bağlarını sürdürmelerine ve aynı zamanda yeni ilişkiler kurmalarına yardımcı oldu.
Leibiusky’nin çalışmalarıyla birlikte, Javier Leibiusky, Cenker Sarıkaya ve Nisya İşman Allovi’nin gerçekleştirdikleri arşiv çalışmaları sonucunda elde edilen kaynaklar, belgeler, fotoğraflar ve Judalca parçalarla zenginleştirilen sergi, yenilenen mikve alanında ziyaretçilerle buluşacaktır. Semih Alalu tarafından hazırlanan göç yolları haritaları görülebilecektir.
Sergi boyunca Denise Leon’un çektiği "Titreyen Ağaç" adlı kısa belgesel gösterimde olacaktır.